Onderzoek naar vroeggeboorte bij vrouwen met een aangeboren hartafwijking

Onderzoek naar het optreden van vroeggeboorte bij zwangere vrouwen met een aangeboren hartafwijking: ZAHARA 3 studie.

 

Vroeggeboorte: wat is het en hoe vaak komt het voor?
Een normale zwangerschap duurt ongeveer 40 weken, maar ongeveer 8% van de kinderen wordt in Nederland te vroeg geboren [1], dat zijn elk jaar ongeveer 14.000 kinderen. Vroeggeboorte is een belangrijke oorzaak van ziekte en sterfte bij pasgeborenen en kan ook gevolgen hebben voor de latere ontwikkeling van het kind. Voor zwangere moeders met een aangeboren hartafwijking geldt dat zij een hogere kans hebben op het krijgen van een vroeggeboorte (de kans hierop is wel afhankelijk van de hartafwijking).

 

Hoe komt het?
Vaak is een vroeggeboorte het gevolg van het te vroeg breken van de vliezen of het voortijdig op gang komen van de weeŽn. Deze gebeurtenissen kunnen meestal korte tijd geremd worden met medicijnen.
Welke processen precies anders verlopen in de placenta en de baarmoeder van een zwangere vrouw die te vroeg bevalt, en waarom dit vaker voorkomt bij zwangeren met een aangeboren hartafwijking is niet bekend.

 

Het ZAHARA 3 onderzoek: wat is het?
In het ZAHARA 3 onderzoek wordt gekeken naar de verschillen die optreden tussen zwangere vrouwen die een vroeggeboorte krijgen en zwangere vrouwen waarbij dat niet gebeurd. Er wordt vooral gekeken naar verschillen die te zien of te meten zijn tijdens de echo bij de gynaecoloog. Wanneer er verschillen worden gevonden zouden deze in de toekomst gebruikt kunnen worden bij alle zwangere vrouwen om te kijken wie er een hoger risico heeft op vroeggeboorte.
Ook wordt er wat weefsel van de moederkoek (de placenta) afgenomen na de bevalling. Ook in deze weefselstukjes wordt gekeken of er verschillen zijn tussen vrouwen die vroeggeboorte hebben en vrouwen die dat niet hebben.
Daarnaast worden de gegevens van de controles bij de cardioloog geregistreerd. Deze gegevens kunnen ons helpen om de kans op complicaties (zoals ritmestoornissen of hartfalen) tijdens de zwangerschap bij vrouwen met aangeboren hartafwijkingen te voorspellen. Op deze manier kunnen cardiologen beter inschatten of een zwangerschap veilig kan plaatsvinden.

 

Wat wordt er van u verwacht?
Voor dit onderzoek vragen we medewerking van alle zwangeren met een aangeboren hartafwijking die zich melden op de polikliniek cardiologie, verloskunde of prenatale diagnostiek. Wanneer u besluit mee te doen wordt er bij 11-14 weken en bij 20-24 weken zwangerschap een uitgebreid echo onderzoek gedaan van uw baby, de moederkoek en uw baarmoeder. Op die momenten wordt er ook een buisje bloed van 10 ml en een portie urine verzameld.
Wanneer de baby en de moederkoek geboren zijn zullen er weefselstukjes uit de moederkoek worden gehaald. Wanneer u bevalt met een keizersnede zal er ook een stukje weefsel van de baarmoeder worden weggehaald en stukjes weefsel van de plaats waar de placenta heeft gezeten.

Tevens bezoekt u regelmatig de cardioloog (deze controles zou u ook krijgen wanneer u niet mee zou doen aan de studie). Dit zal waarschijnlijk 2 keer of vaker zijn; dit hangt af van de aangeboren hartafwijking die u hebt.


Literatuurlijst
[1] Stichting Perinatale Registratie Nederland. Perinatale Zorg in Nederland 2008. Utrecht: Stichting Perinatale Registratie Nederland, 2011.


Contactinformatie over dit onderwerp
Dr. C. Ris-Stalpers, staflid afdeling obstetrie en gynaecologie en laboratorium voor voortplantingsbiologie. AMC Amsterdam